|
“Weil Pengste ahjebroche es,
deswäje fiere me e Fess,
denn eenes wolle me nit verjesse,
nämlich unser Eierkoocheesse.
Nommedachs haue me dann en de Pann,
wat me ne Ovend vürher jesammelt han.
Dohoh jitt et hoffentlich vell ze vezälle,
un de Pänz künne regge un spelle.
Ovends dann,
alle Mann,
Jrill ahnjeschmesse,
Wüeschje jejesse,
jet jesonge,
usjeklonge,
trecke ovends spät ho Huss
un schloofe am Moondaach ens richtich us
un denke dann: Mann, wor dat e Fess,
dat me em Dörp su schnell nit vejiss!”
|
